Дундад Дорнодын бүс нутагт уур амьсгалын өөрчлөлт, усны нөөцийн хэт ашиглалт, хуурайшилт нэмэгдэж байгаатай холбоотойгоор хөдөө аж ахуйн үйлдвэрлэлд ноцтой дарамт үүсэж байна. Энэ бүс нутаг дэлхийн хамгийн усны хомсдолтой бүсүүдийн нэг бөгөөд нэг хүнд ногдох сэргээгдэх усны нөөц дэлхийн дунджаас хэд дахин бага байдаг гэж олон улсын байгууллагууд анхааруулсаар байна.
НҮБ-ын Усны тайланд дурдсанаар энэ бүс нутагт усны хэрэглээний 80–90 хувь нь хөдөө аж ахуйд зарцуулагддаг байна
Ирак, Сири, Иран, Саудын Араб зэрэг орнуудад тариалангийн талбайн хэмжээ багасах хандлагатай байна. Зарим бүс нутагт хөрсний давсжилт нэмэгдсэн нь үржил шимийг бууруулж байна. Дэлхийн Банкны судалгаагаар усны хомсдол нь зарим оронд хөдөө аж ахуйн ДНБ-ий өсөлтийг удаашруулж байгаа гол хүчин зүйлсийн нэг болж байна.
Бүс нутгийн олон оронд уламжлалт усалгааны арга хэрэглэсээр байгаа нь усны алдагдал өндөр байх шалтгаан болж байна. Жишээлбэл, задгай сувгаар усалгаа хийх үед усны 30–50 хувь нь ууршилт, шүүрэлд алдагддаг гэж FAO тэмдэглэсэн байна. Усны хомсдол нэмэгдэхийн хэрээр Дундад Дорнодын орнууд хүнсний импортод илүү хамааралтай болж байна. Буудайн, будааны, хүнсний ногооны ихэнх хэрэгцээг гадаад зах зээлээс хангадаг болсон нь дэлхийн зах зээлийн савлагаанд эмзэг байдал үүсгэж байна.
Олон улсын шинжээчид усны хомсдол нь зөвхөн байгаль орчны асуудал биш, харин эдийн засаг, хүнсний аюулгүй байдал, улс төрийн тогтвортой байдалд нөлөөлөх стратегийн эрсдэл болж байгааг анхааруулж байна.
Усны нөөцийн буруу менежмент үргэлжилбэл бүс нутгийн хүнсний хямрал улам гүнзгийрэх эрсдэлтэй гэж үзэж байна.
Эх сурвалж: UN-Water | Coordinating the UN’s work on water and sanitation, https://www.fao.org/land-water/en/
